Əli Şirin Şükürlü Sayad – Tələsən adam bəyazlıqda

elishirinnisbilik nəzəriyyəsi

qəribə, bəzən də qəribə olduğu qədər də

qorxulu fikirlər gəlir ağlıma –

bir az da maraqlı fikirlər doğrusu.

 

gözümü yumuram; məsələn,

ağlıma gəlir ki, uçuram işıq sürətilə.

uçuram hara – bilmirəm – uçuram

və uzaqlaşıram bir göz qırpımında yaşadığım şəhərdən,

yaşadığım şəhərin yerləşdiyi ölkədən, yaşadığım ölkənin

sığındığı kürədən. uzaqlaşıram bir anın içində…

sonra heç nə xatırlamıram.

 

açıram gözümü; qayıtmışam.

az qala heç kəsi və heç nəyi tanımıram.

məkan tanınmaz dərəcədə dəyişilib.

tanışlar həyatda yoxdu artıq.

məndən sonra doğulanlar qocalıb hətta.

dəyişməyən, deyəsən, mənəm təkcə. ya da

dəyişsəm belə, bu,nəzərə çarpmayacaq dərəcədə.

lakin…

 

sanki

ömürdən hansısa bir parçanı

salıb itirmişəm.

 

dəhşətə gəlirəm

və yaşanmış ömrümü gəzirəm

bütün bu dəyişmələr içində.

 

… – 18.11.2015

***

 

şair-filosof

 

şair poetik düşünən filosofdu – deyir Haydeger.

mən də düşünürəm neçə illərdi:

 

yaranan nə varsa –

tələbdən doğar,

şəkli əks olunar düşüncədə,

sonra yavaş-yavaş istəyə dönər.

 

həyat var a – asta-asta ölümdü elə düşünsən dərindən,

düşünsən dərindən

sevgi – bir az da nifrətdi, nifrət – bir az sevgi,

sevinc – bir az kədərdi, kədər – bir az sevinc,

xoşbəxtlik – bir az bədbəxtlikdi, bədbəxtlik – bir az səadət.

qələbə – məğlubiyyətdi həm də,

məğlubiyyət – qələbə.

(hər şey ifratda öz tərsinə çevrilər). elə çevrilər

bir də görərsən sevinc kədərə dönüb,

səadət acıya, qələbə məğlubiyyətə

ya da tərsinə – odur ki gəlin şükür edək tale verənə.

 

varolan – yox olandı,

yoxolan – var olan.

ölüm – həyatın davamı; yoxolma deyil,

şüurun məhsulu – bu yerdə, deyəsən, səhv edər şüur.

 

şair – poetik düşünən filosofdu.

mən də

düşündüm, düşündüm, düşündüm…

və şeir yazdım:

 

payız gəldi. saralan yarpaq

elə həmən yarpaqdı,

rəngini dəyişib sadəcə.

 

payız gəldi yenə də.

saralan yarpaq

endiyi budaqdan uçmaz uzağa.

… – 14.11.2015

 

***

 

tələsən adam bəyazlıqda

 

tez-tez səhra görür – başdan-başa bəyaz, bomboz hüdudsüzluq

və o bəyazlıqda və hüdudsuzluqda nə istəsə yarada bilir xəyalən.

nə böyük yaratmaq gücü varmış boşluğa bürünmüş hüdudsuzluğun –

düşünür hər dəfə tez-tələsik.

 

yadına gələni bir cəhəti var

şeytanı sevindirən: elə hey tələsir.

bəzən özü də bilmir niyə tələsir, hara və kimə tələsir.

amma elə hey tələsir. tələsir, deyəsən

“ heç nə üçün”  “heç hara” və  “heç kimə”. tələsir və

elə hey gedir. gedir – hərəkətdə, gedir dayandığı yerdə,

durduğu yerdə, gedir sükunət halında, ətalətdə.

 

gənclik illəri idi; gəminin göyərtəsində, düz dənizin ortasında

“gedək” – dedi bir neçə yaş özündən böyük əmisi oğluna. bilmədi

hirsləndi, ya gülməyi tutdu əmioğlunun. “indi hara gedək,

burdan o tərəfə dənizdi” – söylədi üzündə anlaşılmaz ifadə. gəmiyə

minəni neçənci “gedək” idi deyirdi ona indi xatırlamır doğrusu.

 

düz otuz il sonra düşünür kaş təkcə getməyi yox, qayıtmağa da

tələsərdi hərdən. qayıtmağa – məkanlara, zamanlara və adamlara.

qayıdıb dəyişə biləydi kaş bəzi hadisələri. dəyişə bilsəydi, bəlkə də

qərib şəhərlərətez-tez üz almazdı gəmidə bezdirdiyi əmisi oğlu

vəqərib şəhərlərin birində yoluxmazdı ümidsiz xəstəliyə.

 

düşünür getməyi yox, qayıtmağı da bacarmaq lazımdı bəzən

məkanlara, zamanlara və adamlaraheç nə üçün olsa da belə. qayıdıb

doldurmaq lazımdı kimsəsiz məkanları zamanla və həndəsi

ölçülərinlə, sonrasoyuq divarlara, daşlara üz qoyub alın söykəyib

sıxmaq lazımdı gözlərini yaxşıca.sıxmaq, için bomboş, tərtəmiz olana kimi

sıxmaq gözlərini, sıxmaq…

 

bəyaz, bomboz hüdudsuz səhra idi içi indi. səhra – bomboş, bomboz, tərtəmiz;

heç nədən, heç kimdən heç nə üçün nə istəsən qur, yarat durmadan tələsik.

 

… – 23.09.2015

 

Yazıya 670 dəfə baxılıb

Şərhlər

Şərh

Pin It

Comments are closed.