Xəqani Həbiboğlu – Quzey gülləri

xəqani

Quzey gülləri

 

Quzey güllərinin arzusu-Günəş,

Arılar bal çəkər yuxularında.

Məktublar gözləyən qara qız kimi,

Cavablar saralar yaxalarında…

 

Başı sərin olar,ayağı-buztək,

Həsrət keçilməzdi dad kimi-duztək.

Zorla qaçırılan könülsüz qıztək,

Üşüyər ərinin çuxalarında…

 

Şaxtaya yaz qərib,çiçəyə də qar,

Buz bulaq üstündən kim arzular nar…

Quzey çiçəkləri özün ovudar,

Quşların nisgilli oxularında.

 

Şairlərə iş verməyin

 

Bir düşünün dərin-dərin,

Ağlınızı günə sərin.

Şairə işgəncə verin,

Şairlərə iş verməyin.

 

Dərdi-fələyin ahıdı,

Savabların günahıdı…

Şair-duyğular şahıdı,

Şairlərə iş verməyin.

 

Sussa-sözündən utanar,

Görməz,gözündən utanar.

Millət özündən utanar,

Şairlərə iş verməyin!

 

Sevgi-zəlzələ kimidir

 

Sevgi zəlzələ kimidir,

Ən uca evləri yıxar.

Kiçiklərlə işi yoxdu,

O,məğrur devləri yıxar.

 

Zəlzələdən çox ev yıxar,

Alovdan atəşin yaxar.

İçindən ürək sağ çıxar

Sevgi yıxdığı evlərin.

 

Başıüstə günəş gülər,

Suyunu buludlar çilər,

Divarın mələklər hörər

Sevgi yıxdığı evlərin.

 

Hər şeyin gözəli xoşdu,

Yaşayırsan,sev,gözəldi!

Nifrət qurduğu saraydan,

Sevgi yıxan ev gözəldi!

 

Apardı sellər Saranı

 

Sudan gələn sürməli qız,

Hörükləri hörməli qız,

Ay sinəsi körüklü qız,

Yaxan düymələ-düymələ,

Apardı sellər Saranı

 

Çay sığmadı dərisinə,

Su baxmadı gerisinə,

Görk üçün su pərisinə

Apardı sellər Saranı

 

Bulud olub yağmaq üçün,

Çiçəkləri yığmaq üçün,

Nəğmələrdən axmaq üçün,

Apardı sellər Saranı

 

Tanrı da etmədi kərəm,

Gavur qıza çatmaz nərən.

Arxayın yan Yanıq Kərəm!

Sular Saraynan getdilər,

Apardı sellər Saranı

 

Dərdliyə göydə Gün ahmış,

Arpa yeməyi bilirdim,

Arpa çayda çimmək günahmış?!

 

Yurdun Qaraca Çobanı,

Gedib xana arxa oldu,

Axar sular qurumadı.

Bu yurdun Xan Çobanları,

Bu yurdun çoban xanları,

Özcə yarın qorumadı,

Apardı sellər Saranı

 

Gözlər

 

Yamacda-çiçəyi,göydə-ulduzu,

Əlim yetməyəni göz dərib,gözlər.

Gəl öpüm gözündən ay qara şair,

Nə qədər mənalı göz görüb gözlər…

 

Alınan canlardır verilən buta,

Kirpik qovuşdurur,sanmayın yata.

Hamı doğma gəzir əlindən tuta,

Görəsən nədəndi,göz qərib gözlər.

 

Bölünmüş ömrümə qalıq-ğöz idi,

Sevdamız tutmayan calaq gözüdü.

O qızın gözləri bulaq gözüdü,

Suyunu Xəqani göndərib,gözlər!

Ömür

 

Mən bu ömrü yaşamışam,

Hansı gününə quş qoyum.

Göz tökməklə öyrənmişəm,

Gəl sənə qəşəng qaş qoyum.

 

Çəkəmmədim dərdin nazın,

Yaramda kef sürür duzu.

Ölüm tariximi yazın,

Doğum yerini boş qoyun.

 

Söz çağırdım naşı-naşı,

Ötmədi ömrün təlaşı.

Gəl ətəyindən tök daşı,

Qoymur dizinə baş qoyum.

 

Daş

 

Allah,daş yağ!-

Deyən adam.

Daş yox yağış yağanda

Dünyanın yeddi arxadönəninə söyən adam!

Məkkəyə bir daş düşüb,

Min illərdi bizə diz çökdürür,

Daş yağsaydı neynərdik…

Allah daş da yağar,

Yağış da,təkcə baş yağan deyil!

Yazıya 514 dəfə baxılıb

Şərhlər

Şərh

Pin It

Comments are closed.