Akif ABBASOV – DƏDƏMƏ OXŞAYIRSAN

(hekayə) Məmməd maaşı alıb evə gedirdi. Marşrut taksidən yenicə düşmüşdü ki, cavan oğlan səndələyə-səndələyə ona yaxınlaşıb boynuna sarıldı. O üzündən, bu üzündən öpərək ağlaya-ağlaya: -Qurban olum sənə, ay dayı, gör nec...

Vəfa Mürsəlqızı – Kabus

Gözlərini açanda ətrafını sanki qatı duman bürümüşdü. Tədricən mənzərə durulub aydınlaşırdı və illər boyu yaşadığı otağın solğun, mavi güllü divar kağızı çəkilmiş divarları ona doğma evində olduğunu xatırladırdı. Gördüyü...

Xəbərçi ürək – Edqar Allan Po

Düzdür! Əsəbi – dəhşətli dərəcədə çox əsəbi biri idim, elə indi də beləyəm! Axı hardan mənim dəli olduğum qənaətinə gəlirsiniz? Bu xəstəlik əsəblərimi tarıma çəkmişdi– korlamamışdı, kütləşdirməmişdi. Baş verənlərdən ən ö...