Andrey Qalamaqa – “Ölüm mələyi” (İradə Aytelin tərcüməsində)

galamaga_andreyAndrey Qalamaqa 1958-ci ildə anadan olub. M.Qorki adına Ədəbiyyat İnstitutunu bitirib. Rusiya Yazıçılar Birliyinin üzvüdür. Şeirlər, pyeslər, film ssenariləri və bədii tərcümələrdən ibarət 6 kitab müəllifidir.  Rusiyanın Moskva şəhərində yaşayır.

Yaradıcılığı fəlsəfi tutumu, fani həyata deyil, əbədiyyətə – irfana bağlılığı, haqq-ədalət uğrunda mübarizliyi ilə seçilir.

.

Ömür kitabımı son qapı kimi

Arxamca bağlayıb getdiyin gündən

Əbədi ölümə hazırlaşıram…

Günbəgün anlayıb, kəşf elədim mən.

 

Qətiyyən qınağa çəkmərəm səni,

Sən əsl mələksən mənim gözümdə.

Ölüm dedikləri nədir ki, hətta

Ölümü sanıram təpər dizimdə.

 

Qocalıq xofu da çökmür üstümə,

Xəstəlik qorxumu susdurub daha.

Nə qədər olsa da şirin bu həyat,

Əbədi ölümdən deyildir baha!

 

Mələk işığının parıltısında

Sonunda tərk etdin məni, bağışla!

Hay verib, hayıma gəlmədin, əfsus,

Boşuna üz tutdum bu yalvarışla.

 

Cavabsız qoyduğun suallarımla,

Səni qınayımmı, budur niyyətin?

Fevralda öləni iyulda gəzmə,

Ölüm beşiyidir əbədiyyətin!

 

Qalxdığın zirvəni fəth etmək üçün

Gülərək addımla, olar qismətin.

Mənə nəsib oldu sağ ikən ölmək,

Ölümlə doğulmaq! Ən son niyyətim!

 

İçimdə çırpınan vüsal eşqiylə

Özümü tovlayıb, ya aldatmıram.

Sağ ikən sinəmdə qalan sözləri

Yoxluğum deyəcək, hey aram-aram!

 

Sənə yalvarmıram, pənah ummuram,

Faniymiş ümidlər, bitdi zillətim!

Mənim ala gözlü Ölüm Mələyim,

Sənsən əzəl sevdam, son məhəbbətim!

Yazıya 65 dəfə baxılıb

Şərhlər

Şərh

Pin It

Comments are closed.