Akif ABBASOV – “TÖHMƏT”
(hekayə) Kolxozçular kənd klubuna yığışmışdılar. Axır ki, kolxoz sədri Əjdəroğlu gəlib çıxdı. Qanı qara idi. Zəhmini göstərmək üçün üzünü turşutmuşdu, yoxsa doğrudan di ciddi məsələ vardı – bilmədilər. ...
: Nəsr
Xəzangül – “Möcüzəyə oxşar həqiqət”
Ülkər qapını təpiklə açaraq, qucağındakıları evin ortasına tökdü. Otağın bir küncündə, dizlərini qucaqlamış anasına baxaraq gülümsədi: – Gör nə qədər qıjıltikan, yarpız, qulançar yığmışam. Bu dəqiqə bişirib yeyərik...
Aqil ABBAS – “Əzrayılın erkək-dişiliyi”
Ana səhifə (hekayə) …Oturmuşdu, daha doğrusu, yayxınmışdı stula. Yorğun görünürdü. Elə bil biçindən gəlmişdi. Kök adam, isti də nə təhər təntitmişdisə, mağarın ortasındakı sərinkeşin gətirdiyi mehi də səhra küləyi...
Akif ABBASOV – “İSMAYILIN BACISI OĞLU”
(hekayə) Özündəndeyənovu sanballı bir idarənin rəisi vəzifəsinə qoymuşdular. Vəzifəzadənin kürəkəni olduğuna görə. Özündəndeyənov İsmayılın bacısı oğlu idi. İsmayıl da kiçik bir idarədə kiçik bir vəzifədə çalışırdı. Bacı...
Qalib Şəfahət – “ATILMAQ”
(hekayə) Niyə məni bu dünyada tək-tənha qoyub getdin ata?… sən bizimlə olsaydın onda anamla, qardaşımla birgə olardıq… Sanki havasızlıqdan boğulacaqdı… Payızın sərinləşməkdə olan ilıq havasını doyunca c...
“Daha mənə əmi deyən olmayacaq…”
(Dostum, qardaşım, polis zabiti Şahin Nəsirovun əziz xatirəsinə… ) Sənin haqqında təəssüratlarımı yazarkən cümlənin zamanını keçmişdə göstərə bilmirəm. Bəlkə də keçmiş hadisələr o zaman nəql olunur ki, onun gələ...
Elvin Arifoğlu – Həkimlər üçün iş saatı olmur ( Hekayə )...
– Atam gəldi. Uraa!!! – Gəl görüm, qucağıma. Ay səni dəcəl, günü gündən böyüyürsən. Belə getsə, səni qucağıma ala bilməyəcəm. – Atam gəldi. Uraa!!! – Gəl görüm, qucağıma. Ay səni dəcəl, günü gündə...
Aqşin Xəyal – Araq şüşəsindəki dua (hekayə)
Hadisə vaqeə olub Bakının Məhəmmədi kəndində. Adını çəkdiyim kənddə xalamgil yaşayırdı. O zamanlar mən uşaq idim və hər tətillərdə orda qalırdım. Səhv etmirəmsə payız tətili vaxtıydı, mən yenə də orda idim. Bir gün xalam...
Aləm Kəngərli – “Vətən” (hekayə)
…Səfər kişi fikirlər məngənəsindən qurtula bilmirdi. Düşünürdü ki, görəsən, öləndən sonra Allah onun günahlarını bağışlayıb didərgin düşmüş ruhunun öz doğma ocağına – ata-baba yurduna dönməsinə izn verəcəkmi?...
Əsəd Cahangir – “Özünüdərk” (esse)
Gənclik yaşlarımdan indiyə qədər özümün “qeyri-adi yaddaş”ımla ətrafdakıları heyrətləndirmişəm. Kiməsə botanika dərsliyindən yadımda qalan “mərcangilə və qaragilə iyirmi beş illik bitkidir” sözlərini deyəndə,...
Akşin Xəyal – Poçtalyon ( Hekayə)
Çöldən ayaq səsləri eşidib, əlimdəki təzə süzdüyüm çayı taxtadan düzəlib, rənglənməmiş stolun üstünə qoyub, pəncərənin çirkli şüşəsindən boylandımsa da, heç kimi görə bilmədim. Oturub çayımı üfürə-üfürə qurtumlamağa başl...
İradə Aytel – TALEH (hekayə)
Qaranlıq, tənha bir qış gecəsi… Qatarın dəmir ayaqlarının taqqıltısı və arabir eşidilən fit səsi olmasaydı, o özünü bu dünyanın adamı bilməz, hansısa kimsəsiz, qərib bir çöllükdə hiss edərdi. O tələsirdi… Səhərə t...
Əli Cəfəroğlu – ” Həsrətdə qalan tar” (hekayə)...
Həsrətdə qalan tar (hekayə) Görəsən, tar kövrələrmi? Deyəcəksiz, yox! Mən də elə düşünürdüm. Amma bu əhvalatı eşidəndə inandım ki, kövrəlir, özü də səssiz-səmirsiz… Qərb otelinin alt mərtəb...
İMARƏT CƏLİLQIZI – “Qoşa fincan”
QOŞA FİNCAN O zamanlar atam sanatoriyalardan, kurortlardan qayıdanda bizə cürbəcür hədiyyələrlə yanaşı, üstü yazılı qablar-suvenirlər də gətirərdi. Uşaqlıq xatirələrimin içində üstü zərli hərflərlə yazılmış iki fi...
Pərvanə O-nurlu – “Ruhumuz və dilimiz”.
Ruhumuz və dilimiz. Tanınmış şəxsiyyətlərin dil haqqındakı fikirlərini oxuduqca, dilimizə sevgimin artmasına və bu dildə danışan bir xalqın övladı olmağımdan qürür duymağıma rəğmən, onunla bağlı dərdim də t...
Qalib Şəfahət – Mühakimə (HEKAYƏ)
Qəflətən başına ağır zərbə endirilmiş kimi yuxudan dik atıldı. Gözləri alacalanırdı. Sifətini turşutdu. Üz-gözü qantərin içində idi. Elə bil başını suya basıb çıxarmışdılar. Öskürək sinəsində vulkan kimi püsgürürdü. Y...
Sabir Rüstəmxanlı – “Külqabı” – (hekayə)...
Qəzetdə işə başlayanda cəmi 21 yaşım vardı və ilk günlər zindana düşmüş kimi darıxırdım, redaksiyada mənə uyğun birisi yoxdu, kimlə oturub duracağımı bilmirdim, iş yoldaşlarım mənə çox yaşlı, az qala qoca görünürdülər. E...
Kənan HACI – “BOZ İLAN” (hekayə)
… Ev-eşiyi yox idi. Sığındığı yer dünyayla üzülüşmüş, divarlarını mamır basmış yastı-yapalaq, tənha bir daxmadan ibarət idi. Bu daxma onun müvəqqəti sığınacaq yeri idi. Ucu-bucağı olmayan, təkcə bir tərəfi çay daşl...
